آن جايز ندارند و چون حق تعالى بعلم كامل خود ميدانست كه ايشان وفا به آنچه گفته‌اند نميكنند بنا برين اين آيه را نازل گردانيد پس مراد از مؤمنين آنانند كه بحسب ظاهر دعوى ايمان ميكنند اما در حقيقت نصيبى از آن ندارند و بعد از اين در ترغيب جهاد ميفرمايد كه إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ بدرستى كه خداى تعالى دوست ميدارد آنان را كه مقاتله در راه نصرت دين خداى تعالى ميكنند صَفًّا خداى تعالى دوست ميدارد آنان را كه مقاتله در راه نصرت دين خداى تعالى ميكنند در حالتى كه صف زنندگانند در معركهء جهاد كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ گوئيا كه ايشان مانند بناهاى قائم و مستحكم‌اند در ثبات قدم و در عدم تزلزل از باد حمله‌هاى شجاعان و دليران . از ابن عباس منقولست كه اين آيه در شأن حضرت امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام نازل شده كه آن حضرت در صف قتال و در معركهء جدال چون جدار مستحكم و ديوار متين متزلزل نميشدند و ثبات قدم ميورزيدند و در مصباح شيخ طوسى قدس اللَّه سره القدوسى روايت كرده كه حضرت اسد اللَّه الغالب امير المؤمنين عليه السّلام در خطبهء روز غدير بعد از تلاوت اين آيه فرمودند كه « أ تدرون ما سبيل اللَّه و من سبيله انا سبيل اللَّه الذى نصبنى للأتباع بعد نبيه صلّى اللَّه عليه و إله » و به جهت تسليهء حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله فرموده كه : [ سوره الصف ( 61 ) : آيات 5 تا 6 ] وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ( 5 ) وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 6 ) وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ و ياد كن اى محمد آن را كه گفت موسى مرقوم خود را كه بنى اسرائيل‌اند يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي اى قوم من چرا ميرنجانيد مرا وَ قَدْ تَعْلَمُونَ